("Veritatis splendor"  -  Pallotinum Poznań 1993 - Fragmenty)
Zastanawiałem się często, jak przekonać do jakiejś prawdy "człowieka złej woli" tzn. takiego, który pewnych rzeczy NIE CHCE wiedzieć, który pewnych rzeczy "nie będzie czytać, bo nie ma czasu", który uważa, ze "wie swoje", który w każdej kwestii zajmuje uporczywie stanowisko permanentnej NEGACJI, który, dufny w swój światopogląd naukowy, jest przekonany, że "wiemy już prawie wszystko, a jeśli nie, to W NAJBLIŻSZEJ PRZYSZŁOŚCI znajdziemy odpowiedź NA WSZYSTKIE PYTANIA", zaś w sprawach religii od dawna wszystko było jasne: jest to "opium dla ludu" z wszystkimi stąd wypływającymi konsekwencjami. Przez wiele lat szukałem argumentów do rozmowy z takimi ludźmi. I oto dostała się w moje ręce encyklika "Veritatis splendor", gdzie szczegółowo, na poziomie akademickim, rozważany jest problem istnienia "prawdy obiektywnej", jej powiązania z wolnością, gdzie oprócz przeglądu różnych stanowisk w myśli współczesnej, pokazano również, co dzieje się w głowach współczesnych ludzi. Dostarcza ona mocnych argumentów do dyskusji.
Wyrażam nadzieje, iż dokonując wyboru reprezentatywnych fragmentów, zachęcę Czytelnika w ten sposób do przeczytania i przemyślenia całej Encykliki.

- Dziś jednak wydaje się konieczna refleksja nad całościa nauczania moralnego Kościoła, której konkretnym celem jest przypomnienie niektórych fundamentalnych prawd doktryny katolickiej w kontekście współczesnych prób ich podważenia lub zniekształcenia. Wewnątrz samej społecznosci chrześcijańskiej ukształtowała się bowiem nowa sytuacja, w której wobec nauczania moralnego Kościoła rozpowszechniane
są coraz liczniejsze wątpliwości i zastrzeżenia natur humanitarnej i psychologicznej, społecznej i kulturowej, religijnej, a także w ścisłym sensie teologicznej. Nie jest to już krytyka częściowa i doraźna, ale próba globalnego i systematycznego zakwestionowania dziedzictwa doktryny moralnej opartej na określonych koncepcjach ANTROPOLOGICZNYCH i ETYCZNYCH. U zródeł tej krytyki można dostrzec mniej lub bardziej ukryty wpływ nurtów myślowych, które prowadza do ROZERWANIA ISTOTNEJ I KONSTYTUTYWNEJ WIĘZI POMIĘDZY LUDZKĄ WOLNOSCIĄ A PRAWDĄ. W ten sposób odrzuca się tradycyjną doktrynę o PRAWDZIE NATURALNYM, o powszechności i niezmiennej ważności jej nakazów; uważa się, że niektóre elementy nauczania moralnego Kościoła są po prostu nie do przyjęcia ze Magisterium może się wypowiadać w kwestiach moralnych tylko po to, by zachęcać sumienia i proponować wartości, z których każdy sam będzie czerpał inspiracje dla autonomicznych decyzji i wyborów życiowych.

według której osąd moralny jest prawdziwy na mocy samego faktu, że pochodzi z sumienia. Wskutek tego zanikł jednak nieodzowny wymóg prawdy, ustępując miejsca kryterium szczerości, autentyczności, zgody z samym sobą, co doprowadziło do skrajnie subiektywistycznej interpretacji osądu moralnego. Jak łatwo zrozumieć, istnieje związek między tą ewolucją a kryzysem wokół zagadnienia prawdy. Zanik idei UNIWERSALNEJ PRAWDY O DOBRU, dostępnym poznawczo dla ludzkiego rozumu, w nieunikniony sposób doprowadził także do zmiany koncepcji sumienia: nie jest już ono postrzegane w swojej rzeczywistości pierwotnej czyli jako AKT ROZUMOWEGO POZNANIA dokonywany przez osobę, która w określonej sytuacji ma zastosować wiedzę uniwersalną o dobru i tym samym wyrazić swój sad o tym, jaki sposób postępowania należy uznać tu i teraz za słuszny. Powstała tendencja, by przyznać sumieniu jednostki wyłączny przywilej autonomicznego określania kryteriów dobra i zła oraz zgodnego z tym działania. Wizja ta łączy się z etyką indywidualistyczna i prowadzi do zaprzeczenia samej idei natury ludzkiej. Te różnorodne koncepcje stanowią podłoże nurtów myślowych, według których istnieje antynomia miedzy prawem moralnym a sumieniem, między naturą a wolnością. Paradoksalna SPRZECZNOŚĆ polega na tym, że choć współczesna kultura przyznaje tak wielkie znaczenie wolności, zarazem radykalnie tę wolność kwestionuje.

- Po upadku w wielu krajach ideologii, które wiązały politykę z totalitarną wizją świata - przede wszystkim marksizmu - pojawia -się dzisiaj nie mniej POWAŻNA GROŹBA ZANEGOWANIA podstawowych PRAW OSOBY LUDZKIEJ i ponownego wchłonięcia przez politykę nawet potrzeb religijnych, zakorzenionych w sercu każdej ludzkiej istoty: jest to groźba sprzymierzenia się demokracji z relatywizmem etycznym....str154