24 sierpnia zmarł Herbert Hupka, jeden z najbardziej znanych działaczy i polityków środowiska wypędzonych. Był współzałożycielem i wieloletnim przewodniczącym Ziomkostwa Ślązaków (Landsmannschaft Schlesien), był wiceprzewodniczącym Związku Wypędzonych (Bund der Vertriebenen) oraz posłem do Bundestagu.

Urodził się 15 sierpnia 1915 roku w Diyatalawa (Sri Lanka). Ojciec był profesorem fizyki i pracował w niemiecko-chińskiej wyższej szkole fachowej w Tsingtau. W początkach wybuchu pierwszej wojny światowej rodzina została przez Brytyjczyków internowana na Cejlon (Sri Lanka), gdzie się Herbert Hupka urodził. Po uwolnieniu dzieciństwo i młodość spędził w Raciborzu na Śląsku, gdzie też w gimnazjum humanistycznym zdał w roku 1934 maturę. Studiował germanistykę, historię, geografię i historię sztuki na uniwersytetach w Halle i Leipzig. W roku 1940 uzyskał tytuł doktora.

Po wysiedleniu z Raciborza rodzina Hupków zamieszkała na Bawarii.

Herbert Hupka pracował jako dziennikarz, do roku 1957 w Radio München (obecnie Bayerischer Rundfunk), potem był dyrektorem programowym w Radio Bremen, a do 1964 roku rzecznikiem prasowym "Kuratorium Unteilbares Deutschland" (Kuratorium Niepodzielonych Niemiec). Już w 1948 roku był współzałożycielem Landsmannschaft Schlesien (Ziomkostwa Ślązaków), którego od roku 1968 do 2000 był nieprzerwanie przewodniczącym.

W latach 1969-1987 był posłem do niemieckiego Bundestagu, gdzie pracował w komisji ds. zagranicznych. W 1972 roku (29 lutego) opuścił frakcję parlamentarną SPD, nie godząc się z polityką wschodnią partii. 17 maja 1972 roku głosował przeciw niemiecko-polskiemu układowi.

Po wstąpieniu do CDU dwanaście lat był przewodniczącym Ost- und Mitteldeutsche Vereinigung (Zjednoczenia wschodnich i środkowych Niemiec). Była to wspólnota wypędzonych i przesiedleńców w CDU/CSU.

Po zmianach politycznych w Polsce w latach 1989/90 Herbert Hupka często odwiedzał Polskę i Śląsk. Był rzecznikiem niemiecko-polskiego porozumienia, wszak pod warunkiem uwzględnienia interesów wypędzonych i Niemców mieszkających w Polsce.

Miasto, w którym się wychował - Racibórz - uhonorowało go Medalem za zasługi dla miasta. Tam też obchodził uroczyście swoje 90. urodziny.

W Niemczech był wielokrotnie wyróżniany i odznaczany. Odznaczono go m.in. Wielkim Krzyżem Zasługi, otrzymał Schlesierschild der Landsmannschaft Schlesien, Plakietę Honorową Związku Wypędzonych (Ehrenplakette des Bundes der Vertriebenen), a w 2005 roku uhonorowano go Specjalną Nagrodą Kulturalną Landu Niedersachsen.

Nabożeństwo żałobne (w 40 dni po śmierci) odbyło się 30 września w parafii St. Elisabeth w Bonn. Odprawił je biskup wypędzonych Gerhard Pieschl z Limburga.