Claudia Boron zaczęła pisać wiersze jako nastolatka. Pisze często, bo jak podkreśla, poezja to dla niej sposób na wypowiedzenie własnych uczuć i samorealizację. Nigdy jednak nie pomyślała o ich wydaniu. Podobnie jak kilka innych poetek i poetów, których wiersze znalazły się w wydanej właśnie "Antologii języka polskiego".
 

Jak głosi jej podtytuł, jest to "Zbiór literatury polskiej pisanej w Niemczech najczęściej do szuflady", bo tylko kilku twórców ma w swoim dorobku własne tomiki wierszy czy zbiory opowiadań.

Inicjatorką "Antologii..." jest polska poetka z Dortmundu Maria Przybylska.

- Chciałam zachęcić innych do ujawnienia czytelnikom swojej twórczości, a zarazem pokazać, że w środowisku polonijnym coś się dzieje - mówi Maria Przybylska, która wydała już kilka własnych tomików i w Dortmundzie organizuje spotkania literackie.

Na jednym z wieczorów poetyckich, na którym Przybylska przedstawiła swój tomik w języku niemieckim "Pisane sercem" ("Mit dem Herzen geschrieben") powstała grupa miłośników literatury, którzy swoje zamiłowanie przelewają od lat na papier i chowają go najczęściej do szuflady... Ich twórczością zainteresował się Jerzy Ludwik Janiszewski i postanowił ją uwiecznić we wspólnej książce.

Zawiera ona wiersze i opowiadania pisane w różnym stylu i o najróżniejszej tematyce. Są wśród nich egzystencjalne przemyślenia Claudii Boron, pogodna i optymistyczna poezja Emilii Adamskiej, bajki Przybylskiej i nostalgiczne utwory Agaty Kalinowskiej Bouvry. To wszystko - jak podkreśla wydawca - "słowa pisane z potrzeby spełnienia się w słowie. Nie dla sławy, pieniędzy i laurów".

"Antologia języka polskiego ukazała się w niskim, zaledwie 500 egzemplarzy, nakładzie. Jak zapowiada Jerzy Ludwik Janiszewski, jest to pierwsza publikacja cyklu mającego ukazywać się regularnie. Piszącym do szuflady dodała ona jednocześnie odwagi.

- Zastanawiam się nad wydaniem własnego tomiku wierszy - mówi Emilia Adamska. - Chyba nadszedł czas, aby przestały zalegać w szufladzie...

Katarzyna Domagała-Pereira